Strona Główna!O rasieSzczeniętaGaleriaKontakt
Witamy!

 

 

SZCZENIĘTA BEAGLE 

Wszystkie pieski urodzone w roku bieżącym, znalazły już swoje szczęśliwe domy.

Następnych urodzeń oczekiwać będziemy

wiosną 2019 roku,

ze sprawdzonej, dobrze dobranej konfiguracji partnerskiej:

BROKER - FAMA

(zdjęcia poniżej i na stronie głównej)

BROKER

      

Absolutely Spotless FCI FAMA

Poniżej, zdjęcia niezwykle udanych dzieci tej pary (Broker - Fama) z lat poprzednich.

UWAGA... dla mniej wtajemniczonych.

Szczenięta Beagle w odróżnieniu od innych ras, dopiero po kilku tygodniach nabierają właściwych sobie kolorów i proporcji. Tricolory rodzą się czarno-białe, brąz pojawia się z czasem na powierzchniach czarnych. Małe uszka wzrastają po 2, 3 miesiącach do właściwych rozmiarów, głowa i łopatki nabierają brązu etc. etc.

Szczenięta z roku 2017

 

Szczenięta z roku 2018

Wszystkich zainteresowanych sympatyków

Rasy

serdecznie pozdrawiamy i zapraszamy...!

Przyjmujemy wstępne zamówienia.

Tel: 784 018 266

E-mail: wieslaw.p@op.pl

 

PONIŻEJ,
prezentujemy wybrane zdjęcia szczeniąt
 
urodzonych w naszej hodowli
 w latach poprzednich.

Kliknij na zdjęcie, aby je powiększyć!

 

_foty/sz5.jpg

Piękny okaz i ... satysfakcja hodowcy, to jest to!!!

 

_foty/sz5.jpg   

Tak się bawią i wychowują - i kto tu kogo... bardziej lubi?

 

 

 

   

 

Wychowawcze aspekty... kontaktu z przyrodą.

 

 

    

 

Wakacje z ...przyrodą.

 

 

    

 

Dobrane towarzystwo wzajemnej akceptacji,... bo nie ma nic przyjemniejszego, dla jednych i ...drugich!

 

  

  

 

 

  

 

 

 Berkelejka - 2018 

 

 

 

  

 

 

Berkelejka - 2017

 

 

 

 

     

 

 

Pieski "I" 2016r.

 

 

 

    

 

Pieski "B" 2016, m. Absolutely Spotless FAMA.

 

 

   

 

W plenerze smakuje bardziej!

 

 

    

 

Przemyślenia w ... relaksie plenerowym.

 

 

   

 

Pełna kultura przy... "stole", smacznie i grzecznie.

 

 

   

 

Pełna i wzajemna... akceptacja towarzyska.

 

 

   

 

Czuwanie... i słodka drzemka w plenerze.

 

 

   

 

Przebudzenie... po udanej drzemce.

 

 

 

   

 

Beagle szczęśliwy bo ... zmęczony!

 

 

   

 

Jestem mądra... i piękna.

 

 

    _foty/sz6.jpg

Pełny relaks - Miot "K" 2009r.

   

Pierwsze doświadczenia... przyrodnicze.

 

   

Nauka... wzajemnych relacji - miot "M" 2011r.

 

   

Piesek PERFEKT i jego siostra PRESJA - 2011r.

 

   

Całkowita zgodność zainteresowań i ...totalna różnica poglądów.

 

     

Najka 6 tyg. - 2010r.

 

    _foty/a001.jpg

QUEEN i SYDNEY (matka i córka) karmiąca i wychowująca - 2009r.
 



   

Pierwszy miot, o. EMMET, m. QUEEN,  8 tyg. - 2004r..



   

Piesek BACARD i BROCER  w wieku 4 tyg.

   

Piesek DAKAR - 6 tyg. piękny okaz, to jest to...!

 

   

Tu każdy ma swoje...w zgodzie i bez agresji i wiadomo ile zjadł... - 5 tyg 2009 r.

 

   

Piękne okazy - 7 tyg.

 

   

Dwa piękne, spokojne pieski - 10 tyg.


   

Smacznie i grzecznie... każdy ma swoje...

Jak pieski wybierają... swoją przyszłą PANIĄ i swojego PANA - 2005r.

 

  

WYCHOWYWANIE PSA – wskazówki praktyczne.

 

Wyposażenie – sugerowane minimum.

1.        Miski metalowe na karmę i wodę - średniej wielkości, możliwie wąskie, ale głębokie.

2.        Obroża skórzana lub pleciona - dł. 45 cm dla dorosłego i druga, odpowiednio mniejsza ( 30 - 35 cm) dla pieska dorastającego. Alternatywnie - szelki (uwaga - podobno zniekształcają klatkę piersiową),

3.        Smycz skórzana zwykła.

4.       Smycz zwijana – linka lub taśma, dł. 5 lub 8 m.

5.       Akcesoria pielęgnacyjne – twarda szczotka nylonowa, rękawico-szczotka gumowana do wyciągania   martwego włosia oraz bardzo gęsta szczotka druciana do wiosennego wyczesywania podszorstka.

6.        Plastikowa klatka transportowa lub tzw. kennelklatka metalowa - Dog 3 (wielkość uniwersalna dla beagle dorosłego - 70 x 50 x 60 cm ) - jako bezpieczny azyl domowy psa oraz do podróży samochodowych.

7.        Dwa małe kocyki na wymianę.

8.       Dużo różnych psich zabawek( najlepiej 7- do zmiany na każdy dzień tygodnia inna) , zwłaszcza z twardej „niezniszczalnej” gumy. Sucha skóra, gruba kość cielęca, czysta rękawica itp. do zgryzania, zwłaszcza w okresie zmiany uzębienia.

 

Zdrowie i higiena

1.       Preparat w aerozolu lub w płynie, przeciwko pchłom i kleszczom – co 3-4 miesiące, zwłaszcza kwiecień maj oraz wrzesień, październik.

2.       Płyn do okresowego czyszczenia uszu (ucho zewnętrzne!). Zakropić (3-4 kropelki) i rozetrzeć ucho po czym zwilżonym pędzelkiem szkolnym oczyścić liczne zakamarki małżowiny usznej a następnie wytrzeć wacikiem. Częstotliwość uzależniona od stopnia zabrudzenia, przeciętnie raz na miesiąc. Nie praktykować głębszych penetracji ucha.

3.       Szczepienia profilaktyczne – pierwsze po sześciu tygodniach, następne w zależności od uznania danego lekarza. Psy dorosłe – raz na 2 lata (wścieklizna – raz na rok, z obowiązku ustawowego).

Odrobaczyć należy zawsze na tydzień przed szczepieniem. Nie należy odrobaczać w czasie krótszym od 1 tyg. przed szczepieniem i 2 tyg. po szczepieniu.

4.       Przykładowy kalendarz szczepień i odrobaczeń:

Po 3 tyg. - pierwsze odrobaczenie.

Po 5 tyg.  - drugie odrobaczenie.

Po 6 tyg. - pierwsze szczepienie (szczepionka 2 składnikowa)

Po 8 tyg. - odrobaczenie.

Po 9 tyg. - drugie szczepienie ( szczep. 4 składnikowa)

Po 12 tyg. - odrobaczenie.

Po 13 tyg.(3 miesiące) - ostatnie szczepienie szczeniąt (szczepionka 5 skladnikowa + wścieklizna)

Następne odrobaczanie , do 12 miesięcy - raz na 3 m-ce, powyżej 12 m-cy - raz na pół roku.

Środek – np. Drontal, jedna tabletka na 10 kg wagi psa.

5.       Skracania pazurów – gilotynka lub zwykły obcinak do paznokci. Obcinać do granicy "bieli" - nie naruszać obszaru różowego bo będzie intensywne krwawienie.

 

Karmienie

1. Najlepiej i najwygodniej, zbilansowana, dobrej jakości karma sucha (np. Brit Care, Acana, Hills, Eukanuba, Royal ) – najtaniej w TELEKARMIE: www.telekarma.pl  Można oczywiście przygotowywać posiłki w sposób tradycyjny (psy to lubią), ale należy wówczas zapewnić odpowiednią różnorodność składników pokarmowych oraz ich właściwe zbilansowanie, co nie jest łatwe.

2. Częstotliwość karmienia:

od 1 do 2 m-cy -  4 razy dziennie,

od 2 do  6 m-cy - 3 razy dziennie,

Powyżej  6 m-cy  - 2 razy dziennie.

 

3. Orientacyjne dawki dzienne, karmy suchej w gramach:

- do 3 m-cy             - 100- 200g

- od 3 do 6 m-cy      - 200 - 250 g

- od 6 do 12 m-cy     - 250 g

- po 12   - około 200 - 250 gramów dziennie (100 gramów karmy suchej to około  6 czubatych, dużych łyżek).

W zasadzie, należy stosowć się do dawek dziennych określonych przez producenta danej karmy. Im karma wyższej jakości tym dawki mniejsze. Nie należy dopuszczać do tzw. przekarmienia, które powoduje przeciążenie przewodu pokarmowego pieska i może być przyczyną różnych uciążliwych epizodów jelitowych. Piesek zawsze powinien odczuwać pewien  niewielki niedosyt pokarmowy. Zasadnicze znaczenie ma zawsze jakość, zapewniająca właściwy dobór składników pokarmowych w dawce dziennej.

        Beagle jest prawie zawsze „ciągle głodny” i stwarza wrażenie, że mógłby zjeść kilka razy więcej niż otrzymuje. Trzeba mieć jednak „twarde serce” i konsekwentnie stosować niezbędne rygory karmienia, a wszystko to oczywiście dla dobra pieska, choć zdecydowanie wbrew jego woli. Przekarmienie szczenięcia Beagle grozi zawsze problemami jelitowo-żołądkowymi a w wieku dorosłym, utratą jego walorów użytkowych, estetycznych a także zdrowotnych.

      Dawki dzienne psa dorosłego uzależniać miedzy innymi, od jakości karmy, aktywności ruchowej psa, jego stanu kondycyjnego, ogólnego wizerunku itp. – żebra psa i jego guzy biodrowe, nie powinny być widoczne, ale powinny być zdecydowanie wyczuwalne.

        Piesek karmiony karmą suchą, po jej spożyciu może odczuwać wrażenie niedosytu, ale należy pamiętać, że karma sucha pęcznieje w przewodzie pokarmowym.

       Przy ewentualnych rozwolnieniach, ograniczać karmienie wyłącznie do potraw mięsnych (mięsno + mocno rozgotowana marchew) ewentualnie podac nifuroxazyd w zawiesinie a przy zaparciach – otręby pszenne. W okresie wzrostu, stosować preparaty witaminowo-wapniowo-fosforowe w uzgodnieniu z lekarzem weterynarii.

W przypadku przechodzenia na inny rodzaj karmy, dla uniknięcia ewentualnych problemów z przewodem pokarmowym, czynić to stopniowo w czasie około jednego tygodnia.

 

Uwagi ogólne

Przyjmując pieska do swojego domu, powinniśmy mieć świadomość tego, że staje się on członkiem naszej szeroko rozumianej rodziny. Będzie miał swoje prawa i obowiązki a naszym zadaniem będzie teraz sprawić by w miarę swojego rozwoju, zechciał przyjmować nasze przekazy, nie tylko do swojej wiadomości ale także do posłusznego wykonywania.

Dla jego i dla naszego dobra powinien on w swojej pieskowej świadomości zajmować w hierarchii tej rodziny szczebel najniższy. Będzie wówczas z przyjemnością i ku naszej radości wykonywać dane polecenia i nie będzie odczuwał potrzeby narzucania nam swojej woli.

Ze względów praktycznych, od początku piesek powinien mieć swój własny kącik czy kojec (min. 2 m2 wydzielonej powierzchni na legowisko i toaletę) - najwygodniej z gotowych segmentów. Konieczna jest również „budka, najlepiej w postaci transportowej klatki plastikowej lub lepiej, metalowej o wielkości pozwalającej na swobodną postawę stojącą i nieskrępowany obrót. Zarówno kojec jak i klatka nigdy nie powinny kojarzyć się pieskowi z karą, a najwyżej z koniecznością przejściowego odosobnienia i przede wszystkim z bezpiecznym azylem. Klatka, spełnia tkwiący w genach od wieków  tzw. instynkt nory.

Równocześnie z przekonywaniem pieska do kojca i klatki, przebiega jego nauka do zachowania czystości. Nauka niezwykle ważna z powodów praktycznych, będąca oddzielnym zagadnieniem wychowawczym naszego ukochanego pieska.

Po zaakceptowaniu kojca i klatki, można teraz, jeśli tylko to konieczne, rozpocząć przyuczanie pieska do niełatwej umiejętności "bezbolesnego" przebywania z samym sobą.

        Metody wychowawcze i szkoleniowe beagle'a powinny zawierać możliwie jak najwięcej bodźców pozytywnych a jak najmnie bodźców negatywnych. Beagle traktowany zbyt ostro może wycofać się ze współpracy, stanie się nieufny i zamknięty w sobie. Należy ponad wszystko pamiętać, że argument „kija” w stosunku do „marchewki” ma się u beagle’a tak, jak 1 : 9! Nic nie ma tu mocy bardziej przekonywającej i nic nie działa bardziej skutecznie od „marchewki”.

 

Nauka czystości

Ośmiotygodniowy piesek siusia zawsze po przebudzeniu po jedzeniu i po zabawie. Kupki natomiast, pojawiają się z reguły w kilkanaście minut po jedzeniu.

Tuż po przebudzeniu, piesek obwąchuje otoczenie i kręci się w poszukiwaniu toalety.  Aby zapobiec „nieszczęściu” należy w początkowych fazach przyuczania delikatnie pochwycić pieska na ręce. W tym bowiem położeniu, piesek instynktownie  powstrzymuje się… a to pozwala bezpieczne przenieść go na właściwe miejsce. Tym miejscem może być np. „toaleta ogrodowa” a w okresach tygodniowej kwarantanny, po szczepieniach, mogą być to np. gazety rozłożone przy drzwiach wyjściowych. W dalszych doświadczeniach starajmy się jednak aby piesek w drodze do toalety sam szedł za nami. Będzie to bardziej właściwe ze względu na powstawanie u niego ukierunkowanych skojarzeń a w konsekwencji, pożądanych  nawyków. Pamiętajmy, że tzw. „przypadkowe nieszczęścia” zdarzać się mogą tylko w wyniku naszego niedopatrzenia a nie z winy pieska. Nie wolno karcić go po fakcie... gdy już się załatwił, bo nie będzie wiedział o co chodzi. Natomiast w czasie trwania tej naturalnej czynności, można i trzeba wyrazić słowną dezaprobatę z jednoczesnym przeniesieniem pieska na właściwe miejsce i …tam pochwalić. Trzeba przy tym zachować właściwy umiar, by przypadkiem nie zrozumiał, że siusianie jest w ogóle zabronione. Będzie nas wówczas unikał i osiągniemy efekt odwrotny od zamierzonego.

Wszelkie niezamierzone „przypadki” neutralizować należy roztworem octu. Zapach pozostawić można lub nawet celowo nanieść tuż przy drzwiach wyjściowych, bo jeśli już piesek w wyniku naszego niedopatrzenia musiałby załatwić się w domu to niech to będzie właśnie przy drzwiach. One najlepiej kojarzą się z koniecznością wyjścia do toalety ogrodowej. Będzie w tym przynajmniej jakiś aspekt edukacyjny. Wykładanie gazet w przestrzeni bytowej pieska, należy w tym okresie stopniowo eliminować, ponieważ przydatne ongiś…, wywołują teraz niepożądane skojarzenia.

Nocne pobudki należy w zasadzie ignorować, chyba, że wywołane są potrzebą „wyższego rzędu”. Wówczas, niestety wstajemy ale nie odzywamy się do pieska bo w przyszłości budziłby nas dla towarzystwa aby „pogadać”.

Dodać należy, że istnieje możliwość nauczenia pieska załatwiania się „na komendę”. Polega to na tym, że gdy piesek załatwia się, my wypowiadamy kilkakrotnie odpowiednie, wybrane dowolnie słowo, po czym nagradzamy pieska smakołykiem. Po jakimś czasie gdy już nastąpi odpowiednie skojarzenie słowa z czynnością…, piesek zrobi siusiu na nasze życzenie, choć z całą pewnością  nie po to by go spełnić ale by dostać smakołyk.

 

Przyuczanie psa do pozostawania w czasowym osamotnieniu

Nabycie przez pieska umiejętności bezstresowego, kilkugodzinnego pozostawania w samotności domowej, staje się czasem dla każdego właściciela psa, wartością niezwykle pożądaną i bezcenną. Psy są jednak z natury zwierzętami stadnymi i dlatego przygotowanie ich do właściwego zachowania w czasie pozostawania z samym sobą w warunkach domowych jest zabiegiem niezwykle trudnym bo wbrew naturze ale... na pewno możliwym a czasem niestety koniecznym. Wymaga to jednak wielu  ćwiczeń, treningów, cierpliwości i konsekwencji.

Już po ukończeniu 9-10 tygodni, powinniśmy starać się uczyć pieska samodzielności i liczenia na własne siły. W naturze robi to matka i rodzeństwo. Gdy piesek ma już swój dobrze rozpoznawalny „kąt” w postaci klatki bądź innego legowiska, możemy wtedy rozpocząć naukę pozostawania sam na sam z samym sobą. Na początku, gdy widzimy, że piesek jest już zmęczony zabawą i zbliża się faza snu, układamy go w legowisku i wychodzimy zamykając drzwi. Nie reagujemy na wielce prawdopodobne, głośne protesty z jego strony. Po pewnej chwili zaśnie na pewno, bo jest zmęczony i senny. Po zaśnięciu otwieramy drzwi, ale pozostajemy w domu, by po przebudzeniu nie stresować go dodatkowo, a także po to by wyjść z nim, gdy poprosi o toaletę.

Po zaobserwowaniu pozytywnych efektów, tak rozumianej serii ćwiczeń wstępnych, można i trzeba przejść teraz do zadań trudniejszych. Powinny one polegać na próbach pozostawiania pieska w czasowym odosobnieniu, także i wtedy, gdy nie czuje się on senny i nie jest także zmęczony. Tego typu ćwiczenia należy powtarzać w różnych wariantach, stosownie do warunków i okoliczności, przedłużając stopniowo czas ich trwania, aż do uzyskania zamierzonego efektu. W nagrodę za włożony trud, nasz piesek, spokojnie i bezstresowo będzie znosił naszą nieobecność, przez co najmniej kilka godzin. Pamiętajmy jednak o tym, że zawsze przed pozostawieniem pieska na dłuższy czas, powinniśmy wyjść z nim na spacer, by mógł się wybiegać. Oczywiście po naszym powrocie, także należy mu się tego typu relaks no i...nagroda.

Nauka tak trudnej, ale jakże cennej umiejętności naszego kochanego pieska, powinna przebiegać podczas naszej obecności w domu, zwłaszcza w okresie początkowym. Mamy wówczas możliwość obserwowania zachowań pieska i ewentualnego, odpowiedniego reagowania w sytuacjach koniecznych.

Musimy jeszcze wiedzieć, że nie możemy karcić pieska wówczas, gdy po powrocie zauważymy wyrządzone szkody, bo i to niestety zdarzyć się może. On tego zwyczajnie nie zrozumie i będzie kojarzył nasze powroty z dolegliwymi przykrościami a wtedy z mętlikiem w głowie zacznie nas unikać.

 


 

 



 

Wykonanie: Arsnet.pl